Praca należy do cyklu rzeźbiarskich luster fragment. Kształtem nawiązuje do realizacji fragment 2.2 z 2024 roku, ale ma zupełnie inny wyraz materialny i emocjonalny. Po raz pierwszy artystka sięgnęła po temperę jajową – tradycyjną technikę malarską, w której spoiwem pigmentów jest żółtko jaja kurzego rozcieńczone wodą. 

Choć wstępna forma rzeźby istniała już wcześniej w pracowni, to dopiero spotkanie z malarstwem Marii Anto stało się impulsem, by ją skończyć. Istotnym punktem odniesienia dla tej pracy jest obraz Dobry. Cichy wieczór z 1965 roku. „Od momentu zetknięcia się z tą pracą nie mogłam przestać myśleć o drzewach przedstawionych na obrazie – zafascynował mnie sposób nakładania koloru i powietrzność materii obrazu. W pracach Anto światło staje się prawie namacalne, jakby przenikało przestrzeń dookoła obrazu i prześwitywało spomiędzy rytmicznych pociągnięć pędzla”. – tak artystka opisuje spotkanie z pracą innej artystki, będące impulsem do finalnej postaci stworzonego obiektu.

fragment 1965 został wyrzeźbiony z delikatnego drewna olchowego – drobnym dłutem, długimi falującymi ruchami. Dzięki tej technice jego powierzchnia zaczęła miękko pulsować, zyskując swoją tożsamość, ale ostateczny wyraz i odrębność osiągnęła dopiero pokryta wieloma cienkimi warstwami transparentnej tempery w odcieniach ugru i umbry.