Fragment 2.2 to jedno z pierwszych rzeźbiarskich luster z najnowszej serii prac, w której artysta bada pojęcie dotyku, analizując relację między obiektem, elementami przestrzeni, a ludzkim ciałem w jej obrębie. Lustro, które miało wisieć płasko na ścianie, próbuje się od niej oderwać. W rezultacie nie jest ani wolnostojącym, trójwymiarowym obiektem, ani klasycznym lustrem wiszącym na ścianie. Jest w ruchu. Ta pozycja tworzy nową sytuację, w której można stanąć zarówno przed lustrem, jak i w nieokreślonej nowej przestrzeni za nim.