Inspirowana polichromiami Stanisława Wyspiańskiego z 1895 roku, serwantka wykonana jest z surowego, ręcznie żłobionego dębu skontrastowanego z gładką, połyskującą powierzchnią uzyskaną w technice intarsji ze słomy. Obiekt łączy w sobie ludowość z mieszczaństwem, prowokując pewną opowieść. Opowieść o wspólnej i trudnej historii warstw społecznych, podkreśloną osobistym ładunkiem emocjonalnym artystki.