Pani Jurek | Art Warsaw Miodowa 2025

Podczas tegorocznej zimowej odsłony targów Art Warsaw Craftica Gallery przygotowuje indywidualną wystawę Pani Jurek „Jaka piękna relacja”.

Miodowa 18
13-14 grudnia
12:00-20:00

Prezentowane obiekty OP badają świat zjawisk optycznych oparty na wzajemnym oddziaływaniu światła, koloru, formy i ludzkiej percepcji. Są swoistymi przyrządami do eksperymentów z widzeniem. Umieszczone w przestrzeni tworzą żywą kompozycję, której niezbędnym elementem jest człowiek. Części tego zbioru, powiązane subtelną siecią praw fizycznych, wchodzą ze sobą w relacje. Nieuchwytna natura tych zjawisk uzmysławia, że granica między rzeczywistością a percepcją jest płynna.

Obiekty OP to zaproszenie do doświadczenia widzenia jako zmysłowego, zmiennego i współtworzonego procesu. Wspólnotę doświadczania można dostrzec również w dialogu, który autorzy prowadzą z innymi twórcami wizualnymi, głównie twórcami powojennej awangardy, takimi jak Oskar Hansen, Ryszard Winiarski, Zofia Artymowska, czy Wojciech Fangor.

Centralną część ekspozycji stanowi ażurowe przepierzenie – OP Wall. Ceramiczne płytki nanizane na mosiężne rurki, obracając się wokół własnej osi, otwierają lub zamykają przestrzeń. Awers i rewers to dwa oddzielne obrazy, które przenikają się pod wpływem dotyku. Każda obrócona płytka zmienia obustronnie układ, w następstwie czego ściana, składająca się z siedemdziesięciu płytek, stwarza więcej możliwości niż jest ziaren piasku na ziemi.

Praca in-situ umieszczona w oknie dzielącym pokoje wystawowe powstała specjalnie do tego miejsca. Pomimo, że obiekty Studia zazwyczaj dążą do abstrakcji, tym razem na obrotowych płytkach umieszczono dwa szkice z grójeckiej pracowni autorów. Rozbite na części rysunki, zmieniając relacje między elementami zbioru, tworzą nowe znaczenia. Kreślą tymczasowe przestrzenie, wskazując na bezustanny ruch cząstek budujących nasze doświadczenie. Figuracja „służy” abstrakcji, dopowiada ją i jej broni, w myśl zasady „To taka gra, która polega na tym, że to, co abstrakcyjne, musi być prawie materialne, a to, co materialne, zdążać w kierunku abstrakcji” (Jan Tarasin).

Foto: Tomo Yarmusch